من دلم تنگ خویش میگردد!

من دلم تنگ میشود اما...

نه گذر میکنم ز تو! نه نظر

به تو آن من که در درون منی

به تو ای جاودان من با من

من دلم تنگ خویش میگردد

لحظه هایی که بی خودم از خود

لحظه هایی که عاشق اویم

آن زمان دورم از الهه ی خود

من دلم تنگ روزگاره قدیم

تنگ دوران کودکی هایم !

لحظه های فرامشی از غم

لحظه های خیال و رویایم...

من دلم..!؟...آه...من نمیدانم!

شاکی ام از تمام خاطره ها

از زمان...از گذر...ز فاصله ها

از خدای تمام ثانیه ها...

و سراب و نگاه و آینه ها...

من دلم تنگ خویش میگردد...!

.

.

....پس کجایی تمام من از من...؟!